Onofficieel en officieel 4de bij de VAR
- Venose AR 2010 (VAR) Team Falke Sportswear training-
Door: Wodi (team Falke Sportswear)
Op vrijdagmiddag spreken Ton en ik af om te carpoolen, onderweg pikken we Sophia nog op en aan het begin van de avond komen we aan in Friesland. Onderweg zit de sfeer er al snel goed in en krijgen we Ton zover om de verkeersregels te overtreden en over een afgesloten weg te rijden. Bij Fokko wacht er een waar koningsmaal op ons, waarna we nog het een en ander overleggen voor onze training en voor het WK. Rond 01.00 liggen we dan op één oor.
Drie uur later gaat de wekker alweer, we hebben bedacht om naast de VAR ook nog wat extra training te doen, want zeg nu zelf, wat is 8uur trainen voor een 4 tot 6dagen non-stop race? Bijna niks. Dus gaat de wekker om 04.00 s’ochtends en na een goed ont-bijt zitten we om 05.00 in de bus, om te stoppen in Nijhetrije (een gehucht ten noorden van de Weerribben). Hier stappen we op de fiets om een goede twee uur door de Weer-ribben te fietsen. Onze weg brengt ons langs Blokzijl en Giethoorn waar we besluiten een mooi binnendoor weggetje te volgen naar Vollenhove.
Als we de bordjes Vollenhove Xkm in beeld krijgen, hebben we opeens een probleem. We staan voor een brede vaart, zonder brug, maar met een pont, alleen gaat de pont niet voor 9uur s’ochtends. En nu wil het dat 9uur tevens de start tijd van de VAR is, dus hebben we een klein probleempje. Ik stel nog voor om te zwemmen, maar dat voorstel wordt niet heel enthousiast ontvangen door de rest van het team (wie kon weten dat we de rest van de dag nog tig keer in het water zou liggen!). We besluiten terug te fietsen naar Giethoorn en daar zetten we de versnelling een tandje hoger en zo komen we nog net aan voor de briefing van de wedstrijd.
Meteen worden we door de vele bekenden ontvangen en is het even weer één groot feest. Maar dan moet er geracet worden. We hebben afgesproken met de organisatie dat we als één team van vier mensen gaan racen, terwijl de rest allemaal in koppels racet. Om die reden zouden wij ook niet mee doen voor de prijzen.
Om 9uur is dan het startschot en sprinten de teams massaal weg voor de proloog. Honderd meter vanaf de start liggen er boomstammetjes in een veld, deze stammetjes zijn voorzien van een kleur en een google earth kaart. Ondanks dat we een team van 4 zijn, hebben we allemaal de uitleg van de kleurcombinaties van de stammetjes, tijdens de brie-fing gemist, en gaan we hier de fout al in. Op de kaart staan vier gekleurde stippen en wij denken die allemaal aan te moeten doen, maar wat blijkt als we als eerste team aankomen bij “onze” eerste stip, je hoeft alleen maar naar de stip toe die de kleur heeft van jou stammetje. Gelukkig ligt onze stip niet heel veel verder op, misschien zo’n 500m. Dus rennen we door naar de rode stip op het kaartje en daar krijgen we de echte kaart en de coördinaten voor de eerst 4 CP’s (checkpoints). Deze 4CP’s liggen verspreid door Vollenhove en naast een knipje hebben ze ook allemaal nog een code, en de vier codes samen zorgen voor een 5de CP en de kaarten voor de rest van de race. Tijdens deze 4CP proloog mogen de teams te allen tijde de boomstam terug brengen naar de racebase, dus het is de keuze van het team of om alle CP’s te pakken met stam, of een beetje om te lopen en de stam te dumpen.
Wij besluiten om eerst twee CP’s te pakken, dan de boomstam te dumpen en de laatste twee aan te doen. De organisatie van de VAR maakte haar beloftes waar (Water zal een terugkerend thema zijn tijdens de race), de helft van de proloog punten ligt dan ook in het water en de andere twee ernaast. Ons eerste CP ligt in een modderige kikkerpoel en ik ben dan ook blij dat ons laatste punt onder een steiger in de haven ligt, zodat ik weer even schoon kan worden. Met de vier codes pikken we de kaarten en CP5 ook op en gaan we de volgende punten intekenen. We mogen MTBen. Aan-gezien het voor ons een training is, gaan we als twee koppels de kaarten intekenen, maar uiteindelijk gebruiken we maar één set om te navigeren. Het eerste CP dat we willen halen, ligt op een kompaskoers van een andere, we hebben deze op de kaart ingetekend en deze komt ongeveer uit op de andere kant van de rivier. Het blijkt dat de knijper van dit CP zo’n 20m vanaf de kant ligt en aan een boei hangt. De weersvoorspelling was een warme, zonnige dag en ondanks dat het nog voor 10uur s’ochtends is, is het al goed warm. Ik kan dus wel weer een verkoelende duik gebruiken.
De volgende CP’s liggen gemixt op het droge en in het water en langzaam maar zeker bewegen wij ons weer in de richting waar we die morgen vandaan gekomen zijn en zo belanden wij na een mooie eerste fiets etappe, ten zuiden van de Weerribben voor een kano etappe. Terwijl Fokko en Sophia de CP’s intekenen mogen Ton en ik twee kano’s voorzien van vier fietsen, met behulp van spanbanden. Het blijkt dat we de fietsen na het kanoën meteen weer nodig hebben. Aangezien we twee verschillende kano’s blijken te hebben, hebben we ook twee verschillende constructies. De fietsen van Ton en Fokko staan recht op tegen elkaar aan, en de fietsen van mij en Sophia liggen in de lengte op de kano. Voor beide valt wat te zeggen. Fokko en Ton hebben alle vrijheid bij het peddelen, maar wij gaan makkelijker onder bruggen door. Het is een mooie kano etappe en het is erg leuk dat we een keer niet allemaal achter elkaar aan kanoën, maar dat er op bepaalde punten ook keuzes zijn in hoe te kanoën. Echter blijkt dat de kano etappe wel een beetje lang is. We zitten meer dan an-derhalf uur in de kano, erg leuk, maar voor een race van 8uur een beetje teveel van het goede (zeker als er 10 etappes zijn). Als uiteindelijk het einde van de kano etappe inzicht komt, is er al vier uur race tijd voorbij, terwijl we officieel in etappe 2 zitten.
Gelukkig blijkt de volgende fiets etappe alleen maar een etappe te zijn om ons naar een mooi hard-loopbosje te verplaatsen en deze etappe bevat dan ook geen CP’s. Als we aankomen bij het hardlopen moet er eerst worden geschoten met een boog, officieel is het drie pijlen per team, maar volgens de aanwezige vrijwilliger moeten wij als team van vier twee keer schieten. Fokko doet dit echter dagelijks met zijn kinderfeestjes en schiet dan ook zonder problemen twee keer raak (heb je toch wat aan kinderfeestjes begeleiden). We krijgen de coördinaten, tekenen de boel in en maken een rondje van 6km, waar de punten allemaal snel gevonden worden. Tijdens deze loopetappe kreeg Fokko een stevige koppijn. Dit kwam waarschijnlijk door de hitte, en we besloten het even wat rustiger aan te doen.
De etappe die volgde, bleek weer een fietsetappe te zijn en deze leidde terug naar Vollenhove. Het eerste CP dat we in deze etappe wilde aan doen, zou een CP zijn die aan de overkant van een rivier zou liggen. We hadden besloten dat dit overzwemmen zou betekenen, maar in al onze haast waren we al snel voorbij dit punt en we besloten niet terug te gaan. Dit was het eerste CP die we lieten liggen. De volgende fietspunten lagen wel op het droge en na een goede 15km kwamen we weer aan in Vollenhoven, hier pakten we snel nog een BP (bonuspunt)op de pier en mochten Sophia en Ton abseilen van de kerk voor een extra puntje. Toen was het naar de haven voor de tubing etappe. In principe is tubing een opgeblazen auto binnenband en een beetje spartelen om vooruit te komen. Helaas waren we te laat, we hadden een deadline gemist, dus mochten we maar één CP pak-ken. En ook waren er te weinig tubes, dus moest één teamlid zwemmen. Dit betekende dat Ton en ik aan het zwemmen sloegen, gevolgd door Sophia en Fokko op/in de tubes. Het CP, zou aan een meerpaal moeten hangen, maar in een haven zijn dat er veel, dus het duurde even, maar we vonden ook dit CP. Daarna terug, de kant op, aankleden en klaar maken voor een kickbike (step) etappe, helaas waren deze op. Er zouden er meer aanko-men, dus hadden we een pauze. Toen de volgende lading kickbikes uiteindelijk aan kwam, begon de tijd een beetje te gaan dringen, we hadden nog iets minder dan een uur voor drie etappes. In overleg met de organisatie spraken wij af dat we liever de etappes zouden afmaken, dan op tijd binnenkomen voor de race. De organisatie vond het prima dat wij alle etappes zouden afmaken.
De eerste kickbike etappe was vrij kort en ook nog eens onderbroken door een prusik special task. Ton prusikte omhoog en omlaag en wij gingen er weer vandoor. Toen we aankwamen bij de laatste loopetappe, zat daar één da-me van de organisatie alleen in het bos op ons te wachten. Maar toen begonnen wij ons een beetje schuldig te voelen. We zouden graag doorgaan en een uur extra spelen, maar dat zou betekenen dat deze dame een uur op de kickbike zou moeten passen en op ons wachten. Tevens stonden onze fietsen in de Vollenhovense haven, terwijl die ook niet meer bewaakt zouden worden. Dus weer teamoverleg en we besloten dan maar eerst te-rug te gaan naar de fietsen, ons op tijd af te melden, te genieten van de pasta maaltijd. Dan konden we eventueel later nog de laatste twee etappes te doen, maar dan met onze eigen fietsen en zonder iemand tot last te zijn. Dus wij terug naar de racebase, nog een stammetje doorhakken en ons afmelden.
Dankzij onze wachttijd kommen we net onder de 8uur uit en gingen wij genieten van het eten en even goed met iedereen bijpraten. De uiteindelijke conclusie is dat de VAR een mooie, uitdagende race is en voor mij persoon-lijk een blijvertje, ik ben er volgend jaar in ieder geval weer bij!
Maar dan is onze training nog niet klaar, we hebben nog een flinke wandeling voor de boeg! Na een pauze van anderhalf uur besluiten we beginnen we rond 19.00 aan de wandeling terug naar de auto, deze staat ongeveer 28km verderop geparkeerd. We hadden zelf een kaart meegenomen, maar nu weer blijken de kaarten van de organisatie handig. We lopen terug naar Blokzijl en even achter Blokzijl duiken we de Weerribben in. Het begint als een heerlijke wandeling, maar opeens bevinden we ons in de buurt van het plaatsje Muggebeet. Wij weten nu waarom dat zo heet. Voor ongeveer een half uur lopen/ rennen we door een dichte wolk van muggen. Op een begeven moment is het echt niet meer leuk en zetten we het op een drafje. Na wat uren lijkt komen we dan uiteinde-lijk de bosjes uit en bij open water, hier houd de muggen wolk op. Maar dan nog moeten we zo’n twee uur lopen. Iets voor 22.00 komen we nog bij een café dat open is en hier houden we een strak geplande pauze. We denken er bijna te zijn (want vanmorgen op de fiets waren we hier zo), maar het kost ons daarna nog meer dan een uur om bij de bus te komen. Tegen 23.30 zijn we dan bij de bus, maar de fietsen zijn nog in Vollenhove. We pikken de fietsen op en terug naar Kollumeroord. Daar vallen we om 01.30 uit geput in slaap.
Maar dan is het nog niet afgelopen. Tegen 07.00 gaat de wekker, we hebben een stevig ontbijt en dan begint de skeelertraining. Het eerste idee van Fokko was het Lauwrensmeer rond te skeeleren, maar ik wil graag nog wat doen met mijn middag. Dus besluiten we om het te houden bij een beperkte +/- 15km. We krijgen een mooi idee van de omgeving en we praten er lustig op los over onze race plannen.
Terug bij af, eten we nog snel wat en is het naar huis, of in mijn geval Parkpop.
Het wordt een 8 uurs race met o.a. de gebruikelijke disciplines zoals oriëntatie, hardlopen, kano en MTB en uiteraard proberen we weer wat bijzondere etappes en special tasks toe te voegen. Het geheel belooft een aantrekkelijke race te worden waarbij we trachten voor elk team de 8 uur vol te maken.
